τραμπάλα

ποστ νούμερο εκατό. το πληκτρολόγιο σήμερα το δανείζω στην Πένη:

2.38 π.μ..
ή τώρα ή ποτέ.
τί τέσσερις ώρες ύπνου, τί τρεις, τί δύο. άλλωστε ο ύπνος μού κάνει νερά τον τελευταίο καιρό.
μου είπες πως δεν έχει πανσέληνο απόψε. κι όμως από το παράθυρό μου, η θάλασσα φαίνεται χρυσή. ο αέρας χτυπάει το παντζούρι μου και για ακόμη μια φορά ανεβαίνω στο τραπέζι για να το κλείσω. ανατριχιάζω από τους ήχους που δημιουργεί ο αέρας & μιλάω μόνη μου για να ακούω τη φωνή κάποιου όπως κάνω κάθε φορά που φοβάμαι.
σκέφτηκα τόσα πολλά από τη μέρα που μου ζήτησες να αφήσω κάτι εδώ. τίποτε από αυτά.
η σημερινή μέρα έφερε μπροστά μου κάτι που κάθε, μα κάθε μέρα που περνάει, έρχεται στο νου μου κι εγώ εύχομαι να φύγει μακριά.

..

και με τρώει από χθες.
κι αρχίζω πάλι να ζω. κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, όταν περνά, αρχίζω να ζω. να νιώθω κάθε, κάθε, κάθε, μα κάθε δευτερόλεπτο που περνά από τα μάτια μου, τα αυτιά μου, από όλες μου τις αισθήσεις. και να το αφήσω να περάσει, μόνο αν το έχω απολαύσει μέχρι εκεί που δεν πάει.
κι αν δε το'χεις γευτεί, δεν έχεις απολαύσει την ηρεμία της θάλασσας την επόμενη στιγμή από εκείνη που η ίδια ηρεμία έκανε το μυαλό σου να παίρνει αντίθετες στροφές.
κι αν δεν σου'χει χτυπήσει την πόρτα, δεν μπορεις να νιώσεις τι σημαίνει γιατί ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΩ νερό. γιατί δε θέλεις. δε θέλεις γαμώτο. δε θέλεις ούτε αυτό που ξέρεις πως θα σε κάνει να γελάσεις.
δε θέλεις να θέλεις. δε θέλεις να θέλεις.
αυτό.
κι είναι τόσο ωραίο να θέλεις. κι ας μην μπορείς ποτέ να έχεις. η ικανοποιήση του να θέλεις αρκεί. κι η απληστία του να θέλεις κι άλλα κι άλλα να'ναι όνειρο για σένα.
κι υπάρχουν εκείνες τις στιγμές του παραληρήματος που αυτοί οι δυο-τρεις άνθρωποι που λέγαμε ή σου σπάνε τα νεύρα με την ανησυχία τους ή σου δίνουν δύναμη. να μη φοβάσαι να γυρνάς σπίτι επειδή ξέρεις πως Αυτό θα σε περιμένει εκεί & που σπαταλάνε τα δικά τους πολύτιμα δευτερόλεπτα για σένα.

δε μου αρέσει να μιλώ γι'αυτό. κι όμως σήμερα ξανάρθε & με κάποιον τρόπο πρέπει να κάνει το κομμάτι του. Ε, το αφήνω να το κάνει από'δω. μου επιτρέπεις μικρέ μου, ε? ναι, θα μου πεις. όπως πάντοτε.

να γίνεις τα βράχια που σπάνε τα κύματα πάνω τους για να ηρεμήσουν φτάνοντας στη στεριά.

αυτό.-

*. για όλες τις στιγμές που σε χρειαζόμουν κι ήσουν εκεί.
**.. για όλες τις υπόλοιπες που ήσουν πάλι εκεί ή "εκεί".
***... για τα χρόνια που πέρασαν με τη μόνιμη έννοια σου στο μυαλό μου.
****.... για τα χρόνια που θα'ρθουν και θα φοβάμαι μη φύγεις μακριά.

ευχαριστώ μικρέ μου.
xxx

υ.γ.1 ήταν η Πένη με το εσωτερικό της παραλήρημα και μόλις τελείωσε.
υ.γ.2 πριν δυο χρόνια δε σε άφησα.
υ.γ.3 τώρα γιατί να σ'αφήσω?
υ.γ.4 στα κύματα που λάξευσαν τα βράχια μας.
υ.γ.5 στα κύματα που δε θα μας ρίξουν.
υ.γ.6 είναι ωραίο πράγμα να θέλεις.
υ.γ.7 τόσο όσο και να σε θέλουν.
υ.γ.8 κάποια απ'τα αυτά.
υ.γ.9 iΓεια.

rewind in fast forward

το ξέρω.θέλω να γράψω αλλά δεν έχω κάτι να γράψω.είμαι μίζερος.το ξέρω επίσης οτι ανυπομονείτε για το παρτ_2 του σπύρακλα.αυτό θα αργήσει λίγο καθώς προβλέπεται υπερπαραγωγή.σήμερα σειρά παίρνει η νεφέλη:

Θωμάς,Θωμάς..Για μένα όχι και πολύ κοινό όνομα. Έναν Θωμά ξέρω. Κι αυτός είναι αυτός που ξέρετε κι εσείς. Ένας "φωτογράφος". Έτσι τον περιγράφουν όλοι: ο "Θωμάς ο φωτογράφος". Ο Θωμάς που έκανε έκθεση φωτογραφίας στην Αθήνα. Ο Θωμάς κέρδισε τον διαγωνισμό "Amita Motion" θετική ενέργεια. Ο Θωμάς, ο tommie, o tomazz128. Ο κολλητός του Σπύρου. Απ'ότι έχω καταλάβει, σε όλους αρέσουν τα flashback. Σειρά μου λοιπόν:

autumn 06: request στο myspace από κάποιον tomazz128.

8/10/06: glam café,larissa.πρώτη φορά που γνώρισα το θωμά από κοντά.οι soda inc στα dexx,μεγάλο γεγονός για τη Λάρισα σου λέει.αν πω οτι πολυμιλήσαμε,θα πω ψέματα.είχα άλλα στο μυαλό μου εγώ.Θυμάμαι μόνο ότι στην ουσία "υπέφερε" εκεί μέσα.Φεγγαροπερπάταγε,σιγοτραγουδούσε mj και μιλούσε με ένα άτομο ανάξιο αναφοράς.μετά από κανα 2ωρο που ήμασταν στην ίδια παρέα,συνειδητοποίησα οτι ήταν το request...μάλλον το είχα πολύ αλλού το μυαλό μου.

9/10/06-december 06: μιλούσαμε που&που στο msn.χαλαρά πράγματα.όχι τίποτα ιδιαίτερο.ένα γεια και λόγια περί ανέμων και υδάτων.τον ζήλευα που ήταν στην αθήνα.όπως όλους άλλωστε.

january 07: δύσκολα τα πράγματα και ηλίθιες καταστάσεις για το θωμά.πρώτη φορά που "ανοίχτηκε" μαζί μου.μιλήσαμε.ξαναμιλήσαμε.για τα ίδια και τα ίδια.εγώ για το μαύρο,αυτός για το άσπρο.

10/3/07: καφέ στο μοναστηράκι,μαζί με τη χριστίνα.ο θωμάς καμιά 50αριά κιλά μεόν και χείλια σκασμένα.ήπιε σοκολάτα.μας έδωσε εισιτήρια για το "2".και μετά friday's,στην αλεξάνδρας.ευτυχώς δεν είχαμε ανακαλύψει το διαγωνισμό coca-cola ακόμα.

πάσχα/απρίλιος 07: ήπιαμε καφέ μαζί με το σπύρο,τη χριστίνα και τη γεωργία στην πολυκίνηση.παίξαμε σκιτσογραφίες.κερδίσαμε,ήμασταν στην ίδια ομάδα.2vs3. θυμάμαι είχαμε ζωγραφίσει ένα κτίριο και γράψαμε πάνω bank.

12/4/07: καφές στις πόρτες.μαζί με το σπύρο.μες στην ντροπή εγώ.

26/5/07: βόλτες με τα καρότσια στο carrefour.παριστάναμε τα ψώνια.και μετά το απόλυτο:"κύριε γιώργο, κύριε γιώργο".

8/6/07: ραντεβού στο σταθμό κηφισιάς.άργησε 40 λεπτά.πρώτη φορά σπίτι του θωμά.κρασί σ'εκείνη την κρητική ταβέρνα.είχαμε πει θα μεθύσουμε.δε το κάναμε.

9/6/07: φασόλι,ήρθε κι η χρύσα.κάναμε και μπλούζες."mommy/daddy can i go out and kill tonight?". και μετά πλανητάριο.κοντέψαμε να κάνουμε εμετό.φωτογραφίες στη συγγρού.the girl and the parrot.και το βράδυ?galea. τραγουδούσαμε τάμτα το "αγάπησέ με" 50.000 φορές. κοιτούσαμε κι εκείνους τους τρελούς που χόρευαν λες κι είχαν βγει από σχολή latin χορού.

21-25/7/07: σκίζαμε ρούχα.πολλά ρούχα.είδαμε το video για τα μεταλλαγμένα κοτόπουλα kfc.allou fan park.la isla, μούσκεμα ο θωμάς.τον είχαμε βάλει να κάτσει μπροστά (κάτι ξέραμε).Και μετά...kfc.θέλαμε να δούμε αν ήταν όντως μεταλλαγμένα. κι ύστερα 2 ώρες για να βρούμε ταξί.και την άλλη μέρα,synch festival. larry gus,beirut και agf (η αγαπημένη του). κι όλα αυτά μαζί με το σπύρο.κι αργότερα και τον γιώργο με τα παπούτσια-κάλτσες. αυτά που ήταν για σκότωμα.

31/8/07-23/12/07: εγώ live από perugia.δύσκολες καταστάσεις για μένα αυτή τη φορά.κι ήρθε η σειρά να λέει ο θωμάς για το μαύρο κι εγώ για το άσπρο.δεν ήρθε ποτέ.το κρατάω αυτό.

... ... ... ... ... ... ...

30/11/08: hoxton,γκάζι.συζήτηση με τις ώρες για τις φωτογραφίες του μαζί με το σπύρο.πόσο και γιατί.είπαμε και για φιλίες.πήρα τον τίτλο για το πιο ηλίθιο μάλωμα. ακόμα πρέπει να γελάει.

2/12/08: εμείς στο password,ο θωμάς στο micraasia.Ξέρετε εσείς.Ξέρουμε όλοι.

3/12/08: κλοπή,κλάμα,ηρεμία (για μένα). και το βράδυ,βάλαμε τα καλά μας και πήγαμε στα εγκαίνια της έκθεσης. "Έκθεση φωτογραφίας twentyonedays" έγραφε στο flyer. Ο θωμάς πρέπει να είχε πάθει αγκύλωση από το τόσο χαμόγελο.μπράβο. εκεί κατέκτησες για μένα τον τίτλο ΘΘ. για όσους δε ξέρουν, Θεός Θωμάς.

5/12/08: photo booth, 2 girls/1 cup (ναι,το είδαμε και το βιντεοσκοπήσαμε), ξερατά.ήταν κι ο βασίλης.

christmas 08: phase 10,phase 10 & phase 10.ήταν κι ο θάνος.ο "κλασικός ο μ@λάκας ο έλληνας". όχι ο θάνος.ξαναείδαμε το 2 girls/1 cup.

11/3/09: από τις 8 στο πόδι.εγώ δηλαδή.ο θωμάς ξάγρυπνος από μέρες. 9α.m. &^%*$. να τα κλείσω,να τα κλείσω? ΠΕΣ. ακόμα να ανοίξει εσένα? αα τα κλείσω εγώ? αίγουρα? περίμενε.τα 'κλεισα.ΤΑ ΄ΚΛΕΙΣΑ! εισιτήρια για το michael jackson στο λονδίνο. είμαι σίγουρη οτι του έφυγε λίγο τσισάκι από χαρά.100% σίγουρη.

13/5/09: friday's κολωνάκι. ανακαλύψαμε το διαγωνισμό coca cola. ξεπεράσαμε το high score στο iphone του θωμά,μαζί με το γιώργο.

20/5/09: χτυπάει το τηλέφωνο.θωμάς: έμαθες τι έγινε? αναβλήθηκαν οι 4 πρώτες συναυλίες του michael.θα σε σκοτώσω αν αναβληθεί κι η δική μας.μου έχουν κοπεί τα γόνατα.θα σε σκότωσω,γκαντέμω, ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΩ. πάλι έφυγε τσισάκι,σίγουρα. από άγχος.

..16/7/09: μπορεί να μην έχει έρθει η μέρα,αλλά ξέρω πως θα είναι. michael jackson on stage. όλοι έχετε δει την τελευταία διαφήμιση της heineken, με το δωμάτιο-ψυγείο. έτσι θα είναι κι ο θωμάς.θα κλαίει, θα τσιρίζει και θα κουνάει τα χέρια λες και πήρε ο κώλος του φωτιά.σίγουρα. θα σας φέρω ντοκουμέντα.ετοιμαστείτε.

θυμάμαι τα κυριότερα.από το 2006 έως σήμερα.προσεχώς περισσότερα..

who's bad?

Ν.

p.s. 03/07?? ακόμη το χρωστάς.

υ.γ.1 ήταν η νεφέλη με ένα "εγώ κι ο φίλος μου το ζώο" και μόλις τελείωσε.

υ.γ.2 το μυαλό μου είχε διαγράψει πλήρως την agf.

υ.γ.3 μου την ξαναθύμησες.μπούμ!

υ.γ.4 το οτι θυμάσαι τόσες ημερομηνίες θα το αφήσω να περάσει. (weirdo!)

υ.γ.5 το ο θωμάς ο φωτογράφος ακούγεται σαν να!ο δημήτρης ο τρελός του χωριού.

υ.γ.6 δεν τα σκίσαμε όλα τα ρούχα.στη μετακόμιση ανακάλυψα κι άλλα. χλωρίνη ftw.

υ.γ.7 ακόμη γελάω με το 16/7/09.το περιέγραψες τέλεια!!

υ.γ.8 για το δικό σου υστερόγραφο,πήγαινε στο ποστ της έκτης φλεβάρη.

υ.γ.9 iΓεια.

παρτ_1

homeboy's posting,ladies:

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που συζητάς με "φίλους" και γνωστούς και το μόνο που συμβαίνει είναι απλά να βλέπεις το στόμα τους να ανοιγοκλείνει και να κάνουν τις κλασικές κινήσεις των χεριών,οι οποίες απλά συμπληρώνουν το όλο σκηνικό.Εσύ,όμως,δεν ακούς ΤΙΠΟΤΑ.Εκεί αρχίζεις να αναρωτιέσαι: ποια η ουσία?τι απ'όλα αυτά έχει νόημα?Τίποτα δεν έχει.σκατά.

Αυτό που με τσατίζει περισσότερο σε όλο αυτό το σκηνικό είναι το ψέμα.Μόλις κάνει την εμφάνισή του, αθροίζεται, πολλαπλασιάζεται και διογκώνεται.Μερικές φορές καλείται κι αναδρομικά,τρώει πόρους του συστήματος,μέχρι που εκείνο κρασάει.Ο "φίλος" σου μ'αυτόν τον τρόπο δίνει μια νέα διάσταση στη φιλία στην οποία, ασυναίσθητα ή μη, μπαίνεις κι εσύ κι όλοι μαζί γουστάρετε.Ναι,γουστάρεις.Το ψέμα και την κωλοϋποκρισία ότι όλα είναι όμορφα στη γαμάτη ζωή του,με τους γαμάτους κολλητούς του (ανήκεις και συ κι εγώ κι ο γείτονας) και τα γαμάτα πράγματα που έχει στην ιδιοκτησία του και τα γαμάτα ταξίδια που έχει κάνει και γενικά, όλο των γαμώ-κοσμό του.

Που στο διάλο όμως,πήγαν οι ξεκάθαρες κουβέντες,η ειλικρίνεια και το να μιλάς ανοιχτά δίχως κανένα φόβο και με κανένα συμφέρον και απότερο σκοπό?Μάλλον στα τσακίδια.Με τσατίζει πολύ αυτό το αέναο παιχνίδι με τα ψέματα,τα προσωπεία και τα γελοία χαμόγελα.Με τσατίζει ο εαυτός μου που δέχεται όλη αυτή την κατάσταση και που λαμβάνει μέρος σ'αυτή -άλλες φορές με επιτυχία κι άλλες με τρομερή αποτυχία.Μου έχει τύχει να μιλάω στον άλλο με απόλυτη ειλικρίνεια και να χαίρεται κι αυτός/η ο/η μαλάκας/ω που είμαστε τόσο γαμάτοι φίλοι και να μου ανοίγει κι αυτός την καρδιά του και τελικά να καταλήγει να μου λέει ψέματα.τα οποία ψέματα μαθαίνω κατόπιν εορτής.Σαν αρχιμαλάκας που είμαι κι εγώ με τη σειρά μου,γαμιέται ο κόσμος μου.Ναι,αυτός ο γαμάτος κόσμος με τους μ@λάκες και τις μ@λακισμένες.

Επειδή όμως πάντα,όλα ξεκινάνε απ'το μηδέν,αυτό έχω σκοπό να κάνω.Θα τα μηδενίζω όλα,ρίσετ.Θα επαναλαμβάνω εκείνο το σκηνικό.Εκείνο που τους "ακούω" στο μιουτ,που απλά ανοιγοκλείνουν το κωλόστομά τους κι ας θέλω, βαθειά μέσα μου, να τους χτυπήσω.Θα τους μιλάω βέβαια με ειλικρίνεια,χωρίς ψέματα όσο μπορώ,χωρίς υπεκφυγές.Απλώς τα μαργαριτάρια μου (εκείνα που ο καθένας μας έχει μέσα του-άλλος πολλά, άλλος λίγα) δε θα τα πετάω στους χοίρους.φτάνει.θα πηγαίνουν εκεί που πρέπει κι όταν πρέπει.Δεν είμαι ο σούπερ καλός ή ο σούπερ άγιος.Είναι που βαρέθηκα όλη αυτή την αθλιότητα.

Πόσο μου αρέσει να βλέπω έναν άνθρωπο και να χαίρομαι μαζί του και να είναι αμοιβαίο.να κοντεύουν τα χείλια μας να σκάσουν απ'τα χαμόγελα.Ξέρεις, να νιώθεις τι λέει ο άλλος,να αισθάνεσαι μέσα σου ενδιαφέρον κι αγάπη.Να γυρνάς στο σπίτι σου και να λες "ρε π**στη μου,ήταν ωραία".ήταν ωραία,χωρίς να κάνεις τίποτα σπουδαίο.Απλά να κάθεσαι,να μιλάς και να κλ@νεις (που λέει ο λόγος).Σημασία έχει να νιώθεις τον άλλον κι εκείνος εσένα.Χωρίς μεγάλα και πομπώδη λόγια.Εντελώς απλά και μεστά.Μακάρι να έρθει εκείνη η μέρα που θα σταματήσουν τα ψέματα κι η υποκρισία κι όλα θα'ναι ξεκάθαρα σε όλους μας.

Μέχρι τότε....ας φαγωθούμε.

[-1]

υ.γ.1 ήταν ο σπύρος και το burst του και μόλις τελειώσε.

υ.γ.2 δίκιο μεγάλο έχει.

υ.γ.3 κάποτε το'χα κι εγώ στο μιουτ το σκηνικό.

υ.γ.4 μου τέλειωσαν οι μπαταρίες όμως.

υ.γ.5 πως η γεωργία έδινε πενηντάρικα.

υ.γ.6 ο σπύρος έδωσε μπαταρίες.άπειρες.

υ.γ.7 το παρτ_2 θα'ναι πιο λάιτ.

υ.γ.8 πάω να φαγωθώ.

υ.γ.9 iΓεια.

it's a matter of choice

από προχθές έχουμε παναγιώταζ κείμενο.αλλά είμαι μαρκομανής (ε,μυρτώ;) και το έβαλα σήμερα.τραβάτε κανα ζόρι?α!είπα μήπως...τσσς:

...σσσ...τώρα ποστάρει η Παναγιώτα..(ή μήπως..τώρα post-άρει ο Τσαρτσαρής??)

smile away.. :))
όταν ακούς το kiss me (sixpense none the richer).όταν κάποιος σε φωνάζει χαζούλα.όταν μιλάς,μιλάς,μιλάς...και συνειδητοποιείς ότι ο άλλος που σε ακούει,γελάει.όταν θυμάσαι κάτι για ένα ''ροζ ζωάκι''.όταν ακούς τον γιωργούλη να γελάει.όταν κάνεις χάι-5 με τον θωμά-βεβαίως!όταν κάποιος σε φωνάζει χαζούλα.όταν φτάνεις στους Μολάους με το ΚΤΕΛ (αργοοοό...ποοοοόλυ αργό)..και το ΝΙSSAN PRIMERA με την κόκκινη πινακίδα είναι εκεί.όταν ο μπαμπουλάκος σου δίνει ένα φιλί!όταν κοιτάς μια φωτογραφία.όταν θυμάσαι κάτι για ένα στοίχημα στο bowling.όταν..''δεν το θυμάσαιιιι σιιιίγουραααα..''όταν ο Βαγγελάκης σηκώνει το χέρι του και σημαδεύει την εξέδρα..πάντα εσένα δείχνει!όταν κάποιος σε φωνάζει χαζούλα.όταν η λέξη -βλακάκος- 'υπάρχει' για σένα μόνο γραμμένη greeklish.όταν 'κατεβαίνεις' την παπάγου με τα ακουστίκα στα αυτιά και συνηδειτοποιείς ότι έζησες ένα από τα ''όνειρα σου''.μαζί με τον Άρη-βεβαίως!όταν είσαι ΚΟΠΕΛΙΑ!όταν ακούς ένα 'γειά σου φίλε''.όταν δεν βρίσκεις λόγο να είσαι SaD.όταν ''ήμουν και εγώ στην έκθεση..''.όταν κάποιος σε φωνάζει χαζούλα!όταν ζεις στιγμές όπως αυτή..

somewhere between tears and clouds..:((

όταν ακούς το wish you were here (pink floyd)...(το εννοούσε!!).όταν είδες το χέρι του να τρέμει.όταν τον βλέπεις να πηγαινοέρχεται στον διάδρομο.όταν το 2+2 κάνει 22 και όχι 4.όταν η κλήση σου προωθείται.όταν το μυαλό σου έχει κολλήσει σε δύο ημερομηνίες.όταν ακούς μια ιστορία για ένα φασόλι.όταν δεν σε προσέχουν,απλά σε ακούν.όταν κοιτάς μια φωτογραφία.όταν τα όνειρα..σε δεσμεύουν!όταν τον πίστεψες.όταν τους στεναχωρείς.όταν κάνεις βήματα αλλά δεν προχωράς.όταν τον πίστεψες για δεύτερη φορά.όταν ακούς το when the smoke is going down.όταν τους απογοήτευσες.όταν σου λείπει μια αγκαλιά.όταν δεν σε αποχαιρέτησε ΠΟΤΕ!όταν ένα γιατί είναι τοοοοόσο μεγάλο που ένα διότι δεν αρκεί.όταν στις 06δωδεκάτου/08 ένιωσες πώς είναι να μην σε κρατούν τα γόνατα σου.όταν δεν σε καταλαβαίνουν.31δωδεκάτουτου08--->όταν σου διέλυσε τον κόσμο. :((---> όταν θα τον άφηνες να το κάνει ξανά.όταν κάποιος σε ΦΩΝΑΖΕ χαζούλα...

...there is always a reason to be happy for...
γαμωωώτοοο...

Παναγιώτα

υ.γ.1 ήταν η παναγιώτα σε μια έξαψη χαρμολύπης και μόλις τέλειωσε.

υ.γ.2 αυτό το μολαούς σαν ταινία με το daniel day lewis μου κάνει.

υ.γ.3 δεν ήξερα το σκηνικό με τον άρη.

υ.γ.4 αλλά το'μαθα.

υ.γ.5 nissan primera διαβάζω.

υ.γ.6 πως φαίνονται τα φράγκα,ε?

υ.γ.7 κι όχι.δεν είναι οι cardigans.

υ.γ.8 αυτά.

υ.γ.9 iΓεια.

no subject

σήμερα γράφει τα δικά του ο βασίλης.επειδή είναι τεμπέλης και ανθέλλην έγραψε το κείμενο σε γκρίκλις.εγώ απ'την άλλη,επειδή είμαι μάγκας και καραμπουζουκλής το αντιγράφω εδώ σε άπταιστα ελληνικά.

λοιπόν.....

περίεργη μέρα σήμερα!(φαντάσου ξεκίνησα να καθαρίζω την αυλή και τον "κήπο"...)

αφού την παράτησα κάποια στιγμή γιατί δεν την πάλευα άλλο,είπα να κάτσω στο pc.

ο jim ήταν στο msn και ξεκινήσαμε να τα λέμε όταν ξαφνικά εκεί που μιλούσαμε,για λόγο άγνωστο μου ήρθαν κάποιες εμπνεύσεις...

1.σκέφτηκα ένα βιντεάκι το οποίο ήθελα να κάνω από καιρό αλλά δεν ήξερα ποιον θα βάλω να παίξει..αλλά τελικά ήταν τόσο απλό γιατί αυτός που θα παίξει είσαι εσύ!!!!ναι εσύ t0mm1e,μπορεί να μη το ξέρεις ακόμη αλλά πιστεύω είσαι ο ιδανικός για το συγκεκριμένο..μην πάρεις κι αέρα!!ΜΟΝΟ ΓΙ'ΑΥΤΟ!!!!!!ΤΠΤ ΑΛΛΟ!!!!!!

δε σου έχω πει τι είναι άλλα θα το μάθεις όταν έρθει η ώρα.

2.επίσης ήθελα να ξεκινήσω να κάνω κάτι για να κάνω το μυαλό μου να ξεχαστεί και ξεκίνησα ένα stop motion film μόνος μου στο σπίτι.

αφού ξεκίνσα και μέχρι στιγμής είμαι κάπου στη μέση,έφαγα μια φρίκη με κάποια θέματά μου και δεν με είχε ο τόπος μέσα στο σπίτι..κι έτσι πήρα το αυτοκινητάκι μου και ξεκίνσα να βολτάρω στο athens (καιρό είχα να το κάνω και μου έλειψε είναι η αλήθεια).δε θυμάμαι και δεν ήξερα πάντα προς τα που πήγαινα, απλά οδηγούσα κι άκουγα ωραίες μουσικές.Θυμάμαι σίγουρα ότι έφτασα κάπου στην πεντέλη κάποια στιγμή (όχι στο τρελάδικο) και κάπου εκεί συνειδητοποίησα ότι δεν έχω και πολύ απόθεμα βενζίνης (αν είχα ίσως έφτανα και στο L.A.rissa) κι είπα να γυρίσω σπίτι γιατί μετά θα χρειαζόταν να 'ρθεις να με μαζέψεις απ'όπου γιατί έκανα και την άλλη εξυπνάδα να μην πάρω φράγκο μαζί μου.

φυσικά όαν ήρθα,όρεξη δεν υπήρχε για να συνεχίσω το stop motion,αν και σκέφτηκα να κάνω και κάποιες αλλαγές,οπότε ίσως το ξεκινήσω απ'την αρχή..πάντως πλάκα θα έχει!!το θέμα δεν μπορώ να σας το πω ακόμη αλλά σύντομα θα το δείτε..

τώρα γιατί κάθομαι και σας τα λέω όλα αυτά.δε ξέρω όσο νόημα έχει,αλλά μερικές φορές δεν χρειάζεται να έχει νόημα κάτι για να το κάνεις.απλά το κάνεις.-

αυτά....

***επίσης όποιος είδε αυτή τη μ*****α το watchmen και του άρεσε τι να πω...ΖΗΤΩ Ο ΦΩΣΚΟΛΟΣ!!ίσως η χειρότερη τανία που έχω δει στο cinema..κι έχω δει πολλεεεεεές!!!

Βασίλης

υ.γ.1 ήταν ο βασίλης και οι δημιουργίες του και μόλις τελείωσε.

υ.γ.2 όλα τα παραπάνω εξελίχθηκαν το σάββατο.

υ.γ.3 εγώ όμως είμαι αλήτης

υ.γ.4 και τα γράφω κυριακή.

υ.γ.5 θα παίξω και σε video clip?
υ.γ.6 γουάου.

υ.γ.7 οι βόλτες με τουτού στην αθήνα τα δίνουν.

υ.γ.8 ακόμη να συνέλθουμε απ'το watchmen

υ.γ.9 iΓεια.

αυτή είναι η ζωή μας?

μία στο τόσο θα σας ζητάω να γράφετε ΟΤΙ θέλετε και θα το ανεβάζω εδώ.αυτό γίνεται γιατί βαριέμαι να γράφω εγώ κάθε μέρα.το πρώτο κείμενο είναι της γεωργίας (aka maevius):

Ξύπνησα σήμερα κ είχα ανάγκη να μιλήσω με το φίλο μου Θωμά...Χάθηκα από τον κόσμο,από τους φίλους μου...έχω να δω τους γονείς μου από τα Χριστούγεννα..κι όλα αυτά για να πάρω αυτό το πολυπόθητο πτυχίο..

Κι έτσι σκέφτομαι,με πιάνουν οι προβληματισμοί και το άγχος..Έτσι θα γίνω??Έτσι θα γίνουμε??Τώρα είναι απλά σπουδές,αύριο είναι δουλειά και αργότερα οικογένεια...Έτσι θα αποξενωθούμε?Θα είναι πολυτέλεια να μιλήσεις στο τηλέφωνο με ένα κολλητό/ή?

Με έπιασε μια μούρλα γενικά αυτές τις μέρες...για τα γεράματα,για τα ξεμωράματα..Δε θέλω να γεράσω,νομίζω ότι δεν είμαι έτοιμη να γίνω καν 30!!!Πόσο μάλλον μαμά με μυξιάρικα,οικονομικά προβλήματα,πόνους στη μέση και αργότερα γιαγιά..κι αυτό φίλοι μου είναι ο σκοπός που ερχόμαστε σ'αυτόν τον κόσμο..που και πάλι θα επανέλθω και θα πω..θα είναι πολυτέλεια να πιω ένα καφέ με ένα φίλο/η..???Δηλαδή ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.-

Και τελικά τι κάναμε σ'αυτή τη ζωή??Σπουδάζαμε για να βρούμε μια δουλειά,για να βγάλουμε λεφτά και να βγάλουμε κανα γούστο στα 40 και αν!!Και ρωτώ??Τι να το κάνω??Θα μπορώ να πίνω σαν π****ης μέχρι το πρωί??Να τρελαίνομαι στη βλακεία??ΟΧΙ!!ΟΧΙ ΦΥΣΙΚΑ!!Γιατί απλά δεν θα αντέχω..

Θα μπορούσα να συνεχίσω λέγοντας άπειρα,αλλά σταματώ γιατί θα συφιλιαστώ και θα μελαγχολήσω.

Απλά μία ευχή..μακάρι να μην μας αλλάξουν όλα αυτά που έρχονται..και να μπορώ σε 20 χρόνια να βλέπω ένα καινούριο "LOST" και να παίρνω ακόμα το φίλο Θωμά και να ουρλιάζω σαν χαζό και να γελάω για πάντα με χρχχρρχρχρ και γουρουνίζοντας..

Ευχαριστώ για την τιμή που μου δώθηκε να έχω αυτό το βήμα..

Κλείνω μ'ένα "ποίημα" που "εγραψα" κάποτε κι ελπίζω κι αυτό να μην το ξεχάσω

ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ-ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ

ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ-ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ

ΝΑΙ-ΟΧΙ

ΝΑΙ-ΟΧΙ

-ΟΧΙ??

-ΟΧΙΑ ΝΑ ΣΕ ΒΑΡΕΣΕΙ,ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ???ΜΜΜΜ

και για τους λάτρεις αυτού του θεσπέσιου ποιήματος υπάρχει κ σε εκδοχή "Θάνου"!!!!

Ευχαριστώ και πάλι "γειασέι...αχαχαχ"

φιλιά σαλιωμένα στα μούτρα

Γεωργία

υ.γ.1 ήταν η Γεωργία με τις φιλοσοφικές τις αναζητήσεις και μόλις τελειώσε.

υ.γ.2 ρε μπιβ άμα σε είκοσι χρόνια έχει ακόμη lost, θα αυτοκτονήσω.

υ.γ.3 σε 5 χρόνια θα'σαι τριάντα και θα πρέπει να βάφεις και τις τρίχες στα φρύδια.

υ.γ.4 σε όσους αναρωτιούνται πως είναι η εκδοχή "θάνου" στο ποίημα: όπου χ=σ.

υ.γ.5 άλλες στην ηλικία σου έχουν παιδιά (ονόματα δε λέμε) και συ κάθεσαι και μπεκροπίνεις.

υ.γ.6 σε ακούω που κάνεις χρχχρχρχρ αυτή τη στιγμή.

υ.γ.7 δεν έχω κάτι άλλο να πω.

υ.γ.8 αυτά.

υ.γ.9 iΓεια.