rewind

ιανουάριος. kanye west - eyes closed

φεβρουάριος. the tallest man on earth - kids on the run

μάρτιος. the roots - right on (feat. joanna newsom)

απρίλιος. michael jackson - best of joy

μάιος. lupe fiasco - beautiful lasers (2 ways) (feat. mdma)

ιούνιος. raphael saadiq - good man

ιούλιος. κωνσταντίνος βήτα - μιράντα

αύγουστος. peder - daylight (feat. signe marie schidt-jacobsen)

σεπτέβριος. jay-z & kanye west - murder to excellence

οκτώβριος. ενδελέχεια - υστερόγραφο (feat. μάρθα φριντζήλα)

νοέμβριος. noel gallagher's high flying birds - aka... broken arrow

δεκέμβριος. amy winehouse - a song for you

hunger

εδώ είμαι. τάισε με με στεναχώρια, με λύπη, με δάκρυα, με άυπνες νύχτες, με γέλιο, με έρωτα, με οργή. τάισε με και υπόσχομαι να τα κάνω φωτογραφίες.

γεια

eνtεkα

ντεστινι

.φακιτ.

γιατί τα λεπτά γίνανε ώρες. γίνανε μέρες. γίνανε εβδομάδες. γίνανε μήνες.

γιατί τα λεπτά γίνανε χρόνια.

και μετά ξανά από την αρχή.

αέναος κύκλος.

πενηνταδύο φορές, μου λέει το άιτιουνς, άκουσα το τραγούδι που σου'χω φυλάξει.

διακόσιαπενηντατρία λεπτά.

πάντα μου άρεσε να μετρώ τα συναισθήματά μου με αριθμούς.

γεμίζω κι αδειάζω την καρδιά μου.

μην το δοκιμάσετε στο σπίτι. είναι επίπονη διαδικασία.

τουλάχιστον, έχω έξι φωτογραφίες που περιμένουν υπομονετικά.

γυρνώ στο κλουβί.

που ξέρεις; μπορεί και να'ναι καλύτερα απ'έξω.

μειώνονται δραστικά οι παράγοντες που μπορούν να "επέμβουν" στο μυαλό μου.

εγώ κι ο εαυτός μου.

έτσι όπως έμαθα όλα αυτά τα χρόνια.

πονώ γιατί το προκαλώ εγώ στον εαυτό μου.

δεν αφήνω κανένα και τίποτα να με "αγγίξει" εκεί μέσα.

γιατί μπορώ.

έξω όμως; δεν είμαι τόσο δυνατός όσο πίστευα.

το αστείο είναι οτι μπήκα στο βλοκ για να βάλω ένα τραγούδι.

αλλά πνίγομαι σήμερα. τόσο αδύναμος, όσο ποτέ.

γεια

για το ρέκβιεμ

πες πως δεν τα είπα. ή μάλλον κάνε σαν μην τα είπα.

το ρέκβιεμ ενός άναρχου λόγου

τρέχει με περίεργο ρυθμό το μυαλό όταν είσαι με παραλλαγή. μπορεί και ν'αυθυποβάλλομαι αλλά έτσι μου φαίνεται. οι ώρες της εγκεφαλικής αδράνειας είναι πάρα πάρα πολλές και για να μη μετατρεπείς σε φυτό, σε πρόβατο, αναγκάζεσαι να σκεφτείς. να σκεφτείς ότι υπάρχει στη ζωή σου, ότι υπήρξε, ότι θα μπορούσε να υπάρχει, ότι περιμένεις να έρθει. όταν ανέβηκα στο 508 κι είδα ότι τα πράγματα είναι όπως περίπου τα φανταζόμουν, θέλησα να αποτραβηχτώ απ'όλους κι όλα. μόνο έτσι τη βγάζεις καθαρή. αδειάζοντας μυαλό και καρδιά και μη σκεπτόμενος χώρο και χρόνο. σου τα είπα και στο αλομπάρ. μαζί με τη χαζή, το γιώργο, το σπύρο και το μιχάλη είστε η πρέζα μου. δεν έπρεπε να μιλάμε στο τηλέφωνο. δε γινόταν όμως αλλιώς. και κάθε σάββατο ή κυριακή, κυλούσα ξανά. και σας έπαιρνα τηλέφωνο και για δέκα-είκοσι λεπτά γελούσα, έφευγα από εκεί μέσα, ξεχνούσα τι φορώ και μετά κλείναμε. κι η μαυρίλα, πιστή στο ραντεβού της, εμφανιζόταν. γνήσιο πρεζάκι. η γιαγιά μου έφυγε. δε μπορώ να ξέρω πως η μάνα μου, οι αδερφές μου, οι θείοι μου δεν είναι καλά. δεν το αντέχω. με σκοτώνει. ένα κείμενο ήταν η γιαγιά μου. το ίδιο κείμενο θέλω να γίνω κι εγώ. το ίδιο κείμενο, έχω γράψει σ'ένα μπλοκάκι που κουβαλώ στην τσέπη του παντελονιού μου κι όταν ξεκλέβω ένα λεπτό, το ανοίγω και το διαβάζω. κι είναι σαν να αδειάζεις ένα κουβά με νερό στα σωθικά μου. και χαμογελώ χωρίς να διακρίνεται κάποια κίνηση στα χείλη μου. τα πιο ωραία ηλιοβασιλέματα μέσα στο στρατό τα είδα. περπατάς μόνος σου, δεν ακούγεται ανθρώπινη φωνή, δυο-τρία σκυλιά από πίσω σου, το ποτάμι δε φαίνεται. το ακούς όμως στο δεξί σου αυτί. και μπροστά βλέπεις τον ήλιο. και κινείσαι προς το μέρος του. ο ουρανός έχει γίνει μωβ. τη σκέφτεσαι. περπατάς. ο ήλιος χάνεται, ο ουρανός έχει γίνει μαύρος. ποτέ δε θα σε ξαναδώ όπως σ'έβλεπα πριν το στρατό. και μετά ξαπλώνεις. συνήθως έπαιζες με τα δάχτυλά σου και τη σίτα του πάνω κρεβατιού. τώρα σε βάλανε πάνω. χαζεύεις το ταβάνι, βάζεις ακουστικά στ'αυτιά και πατάς ριπίτ στο ημερήσιο πρόγραμμα που τρέχει στον εγκέφαλο. πάλι εσένα θα σκεφτώ. πάλι εσένα κι εσένα κι εσένα θα σκεφτώ. και χωρίς να το καταλάβω, έχω κοιμηθεί. και το μυαλό μου να ποτίζεται κι απόψε με βιολιά και με τη σκέψη σου.

The nuns taught us there are two ways through life - the way of nature and the way of grace. You have to choose which one you'll follow.

Grace doesn't try to please itself. Accepts being slighted, forgotten, disliked. Accepts insults and injuries.

Nature only wants to please itself. Get others to please it too. Likes to lord it over them. To have its own way.

It finds reasons to be unhappy when all the world is shining around it. And love is smiling through all things.

They taught us that no one who loves the way of grace ever comes to a bad end.

καληνύχτα.

δεκατρία

με φέρανε εδώ. εδώ που όπου και να κοιτάξεις δε βλέπεις τίποτα. μόνο πεδιάδα και στο βάθος βουνά. εδώ που οι ανώτεροι σε βλέπουν σαν εργαλείο για να γίνουν ανώτατοι. εδώ που η μόνη παρηγοριά που έχεις είναι μόνο αυτοί που περνάνε τα ίδια. εδώ που κάθε σκέψη για τον έξω κόσμο σε σκουπιδιάζει τελειώς. εδώ που για να τη βγάλεις καθαρή πρέπει το μυαλό να υπάρχει μόνο εντός στρατοπέδου. εδώ. στην άκρη του ουρανού.

308

sometimes when you're doing simple things around the house
maybe you'll think of me and smile.

3

ταινίες είδα. μουσικές άκουσα. σε περίμενα.
σε περίμενα τόσο καιρό που νομίζω οτι ερωτεύτηκα την ιδέα σου περισσότερο από σένα.
ταινίες και μουσικές φύλαξα για να σου αφιερώσω. σε περίμενα.
σε περίμενα τόσο καιρό που συνήθισα ξανά τη μοναξιά. τόσο καιρό που αγάπησα ξανά την παρέα μου.
δεν ήρθες. δε νομίζω να ήθελα να 'ρθεις.

θωμάς

who i am - volume two

who i am - volume one

κιτζ

στις λάθος επιλογές που με κάνανε οτι είμαι σήμερα.

στους ανθρώπους που έκλαψαν εξαιτίας μου.

στις εξομολογήσεις που ποτέ μου δεν έκανα.

στα κορίτσια που κάνανε τα γόνατά μου να τρέμουν.

στα ρίσκα που ακόμα με περιμένουν να τα πάρω.

let's break some hearts tonite

που γυρνώ; που περπατώ; που χάθηκα;

έβρεχε όλη την ημέρα σήμερα. το βράδυ ένιωσα την ανάγκη να βγω και να βυθιστώ ξανά. εκεί κάτω που είναι ζεστά κι όμορφα και κανείς δεν μπορεί να με πειράξει. έχω καταφέρει να σπάσω σε κομμάτια τον εγκέφαλό μου, να τον γεμίσω με άδεια κελιά, τα οποία αργά αλλά σταθερά τα γεμίζω με πράγματα. πράγματα που με στενοχωρούν, πράγματα που με φοβίζουν, πράγματα που με αγχώνουν. κάθε φορά, λοιπόν, που ένα κελί γεμίζει το γιορτάζω με μια βουτιά στο υποσυνείδητο. σήμερα ήταν μια τέτοια μέρα. κελί #έχωχάσειτομέτρημα σε γέμισα κι εσένα. με πίκρα, με φόβο, με αν, με τρεμάμενα δάχτυλα. και βγήκα στη βροχή κι οι μουσικές στ'αυτιά μου ήταν ξανά πλημμυρισμένες από συναισθήματα και τα μάτια μου ξαναβλέπανε φωτογραφίες παντού και το μυαλό πάλι έτρεχε με ρυθμούς που δύσκολα ακολουθώ. βρεχόταν το πρόσωπό μου κι ήταν σα ν'άλλαζα δέρμα. κάθε τραγούδι ήταν και μία ανάμνηση, ένα όνειρο. κάθε ματιά μετατρεπόταν σε φωτογραφικό κάδρο. κάθε σκέψη ερχόταν να στοιβαχτεί με όσες ήδη υπάρχουν εκεί μέσα. κι ο δρόμος μετά μ'έβγαλε σπίτι μου. και στο ασανσέρ με κοίταξα στον καθρέφτη. μία ακόμη φορά με θυμάμαι έτσι. έναν Μάρτη, σ'ένα ημιυπόγειο μαγαζί στην Πατησίων, να δοκιμάζω μπροστά στον καθρέφτη μία μακρυμάνικη μαύρη μπλούζα. τι άσχημος που ήμουν, Θεέ μου! όχι, δεν εννοώ εξωτερικά. με κοιτούσα και σιχαινόμουν αυτό που έβλεπα. δυστυχώς, δε θυμάμαι τι μεσολάβησε και μου ξανάρεσε το είδωλό μου για να το επαναλάβω και τώρα.

θυμάμαι όμως να πιστεύω πως ένα τραγούδι μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή.

ακόμη το πιστεύω.

καληνύχτα.

αα

λέω

σκέφτομαι+γράφω

ανάπτυξε το γιατί σε εβδομήντα λέξεις

τραβώ φωτογραφίες γιατί στη γεωμετρία είχα γράψει δεκαεννιά και κάτι. τραβώ φωτογραφίες γιατί ξεγελώ την καριόλα το χρόνο. τραβώ φωτογραφίες και καταστρέφω λίγο λίγο ότι υπάρχει μέσα μου. σ'έχω στην καρδιά μου γιατί στη χημεία είχα γράψει δεκατρία και κάτι ή είκοσι παρά εφτά. σ'έχω στην καρδιά μου γιατί περιμένω την καριόλα το χρόνο. σ'έχω στην καρδιά μου γιατί αναπληρώνεις ότι καταστρέφεται μέσα μου με κάτι ομορφότερο.

λοβ

4'52''

σήμερα όμως, θα σου μιλήσω. γεννήθηκες πριν δυόμιση δεκαετίες και μια μέρα ξημέρωσε το έντεκα. και στον αέρα πλανάται μία άπειρη σκατίλα που σ'ενοχλεί τόσο πολύ. γι'αυτό όμως, είσαι κομμάτι της καρδιάς μου. γιατί ενώ ο κόσμος διαλύεται κι ο ήλιος βγαίνει από τη δύση, εσύ δεν πέφτεις, δεν τρικλίζεις. στέκεσαι στα πόδια σου. δε με κοιτάς. με βλέπεις. κι όση δύναμη αναβλύζει η ψυχή σου, άλλη τόση μεταδίδεις σε μένα. μακάρι να μπορούσα να στο ανταποδώσω. τώρα δεν έχω κάτι. κάποια μέρα όμως, θα'χω. πρόμις.

στα πρωινά που θα ξημερώσουν κι ο ήλιος θα βγει απ'την ανατολή. στις μαγικές μέρες. στο τραγούδι που δεν έχεις ακούσει ακόμη.

λοβ.

υγ και το τραγούδι συνεχίζει να επαναλαμβάνεται

.

μέχρι νεωτέρας

+ετι

έβαλα τα ακουστικά. τσεκ.

έβαλα τα βιολιά να χαϊδεύουν τα αυτιά μου. τσεκ.

κλείνω τα μάτια. τσεκ.

μπερδεύω τα γράμματα στο πληκτρολόγιο και τα ξανανοίγω. τσεκ.

έχω βγάλει τα παπούτσια. περπατώ πάνω σε κρύα βότσαλα. όλο αυτό δυσκολεύει το βάδισμά μου. η ρεφλεξολογία να'ναι καλά. διπλώνω το τελείωμα του παντελονιού για να μη βραχεί και βουτώ τα πόδια μου στο νερό. η θάλασσα είναι πιο κρύα απ' όσο περίμενα. συνεχίζω να περπατώ προς τα μέσα. όταν καταλαβαίνω πως το νερό έχει αγκαλιάσει τη μέση μου, σταματώ. αφήνω τα χέρια μου να τα παρασύρει το κύμα. κλείνω τα μάτια και στέκομαι. εκεί. όρθιος. τα κύματα θέλουν να χαλάσουν την ισορροπία μου. όχι. αυτή τη φορά, όχι. με κλειστά τα μάτια βλέπω πιο καθαρά. εναρμονίζομαι με την κίνηση του νερού. inner peace το λένε οι αγγλοσάξωνες.

σήμερα θα κοιμηθώ ήρεμος. έτσι το λέω εγώ.

καληνύχτα.

ποστ181

until we dream of life and life becomes a dream